Een geheugenlaag die via MCP onder al mijn applicaties hangt en vastlegt hoe ik werk. Elke sessie begint met context in plaats van bij nul, en na maanden gebruik stelt het systeem zelf skills en taken voor.
Werk je met meer dan één AI-tool, dan ken je het gevoel. Wat je maandag tegen Claude zei, is dinsdag onzichtbaar voor de rest. Je begint elk gesprek opnieuw met dezelfde uitleg. Elke leverancier bouwt geheugen binnen zijn eigen muren, niemand bouwt de brug ertussen. Precies daar zit de wrijving in een multi-agent workflow.
Ik begon Open Brain in januari 2026, toen MCP nog vroeg was. De gok: een open laag wint van een leveranciersfeature. Zes maanden later draait de laag nog steeds, en de architectuur staat als een huis.
Lock-in
Anthropic onthoudt Claude, OpenAI onthoudt ChatGPT. Geen van beide bouwt de brug naar de ander. Jouw context zit gevangen per leverancier.
Geen ordening
Pure semantische zoek over ruwe notities wordt snel een muur van vaag verwante tekst. Zonder typering vind je niks meer terug.
Geen verval
Alles weegt voor altijd even zwaar. Een kladnotitie uit maart staat naast een beslissing uit mei. Zo verstikt een geheugen zichzelf.
Gebruik je meer dan één AI-tool, dan heb je dit probleem al. Of je het nu voelt of niet.
Een geheugen meten in aantallen zegt niets. De waarde zit in de inhoud van wat blijft hangen, getypeerd en gewogen, klaar voor de volgende sessie.
Open Brain bouwt op MCP plus een REST-fallback, zodat elke tool dezelfde bron raadpleegt, protocol-aware of niet.
Dusty verliest zich soms in het bouwwerk terwijl de business-acties blijven liggen. Signaleren zodra de neiging zich toont.
Pure semantische zoek over ruwe gedachten wordt snel ruis. Typering en verval houden het geheugen scherp in plaats van vol.
Dit is wat een screenshot niet vangt. Open Brain is een onzichtbaar product, het zit tussen en achter alles. Wat je hier ziet is geen scherm, maar de inhoud die meereist: getypeerd op soort, gewogen op belang, gefilterd op verval zodat een kladnotitie uit maart nooit boven een beslissing uit mei komt te staan.
Open Brain is het zenuwstelsel tussen mijn tools, geen passief logboek. Het verbindt Claude, Notion en alles wat via MCP is aangesloten, en legt beslissingen, patronen en taken vast zodra ze gebeuren. De browser was de ene plek die erbuiten bleef, en dat is waar ik het grootste deel van een werkdag daadwerkelijk doorbreng. Een tijdje terug dichtte ik dat gat en bouwde Monty, een browser die ik voor mezelf maakte, uit een persoonlijke behoefte waar ik telkens tegenaan liep. Geef hem een taak en hij voert 'm uit, handmatig, met toestemming vooraf, of volledig zelfstandig, en koppelt terug zodra het klaar is. Alles wat hij onderweg doet, schrijft rechtstreeks naar Open Brain, dezelfde bron die nu al mijn taken, skills en patronen oplevert.
Sluit de cirkel
Een browsersessie is nu ook geheugen. Dezelfde taken, skills en patronen die al uit Claude en Notion komen, komen nu ook hiervandaan.
Ziet, scrapet niet
Leest een pagina zoals ik dat doe, via de accessibility tree, niet blinde HTML. Daardoor kan het handelen op interfaces die het nog nooit heeft gezien.
Een grens die standhoudt
Inlogschermen en geheime waarden blijven altijd bij mij. Monty kan naar dat moment navigeren. Het raakt het nooit aan.
Het zenuwstelsel sloeg de browser vroeger over. Nu draait niets meer erbuiten.
Zes schermen, elk met het stuk verhaal erboven: hoe het werkt, en wat het oplost.
Hunter-strategie: inbound boven actief solliciteren. Portfolio-bewijs wordt het anker.
beslissing8 junimp 3
Mononium is de productnaam van de B2B AI-photobooth SaaS. Eén bron, alle kanalen.
beslissing15 junimp 2
Order Mea Vota afgesloten en gelogd.
updateimp 2
Werkblok portfolio 08:30–10:30.
actievandaag
Open Brain bouwt op MCP plus een REST-fallback.
Opslag op PostgreSQL met pgvector, embeddings via Voyage AI, deployment op Railway. Twee ingangen: een MCP-connector voor protocol-aware tools en een REST-API voor de rest. Retrieval is taakbewust, met planning-, reflectie- en briefingmodi. Een maandelijks verval-proces archiveert verouderde gedachten, een wekelijkse consolidatie clustert verwante tot thema's. Kostendiscipline zit in het ontwerp: embeddings gebatcht en gecached, retrieval eerst samenvattend voordat het uitvouwt.
Dit is dezelfde architectuur die ik in een organisatie zou neerzetten. Opslaglaag, embeddinglaag, retrievalmodi, verval-proces, MCP- en REST-endpoints. Wat verandert tussen persoonlijk en zakelijk gebruik is de databron, de governance eromheen en de audit trail. Niet het onderliggende ontwerp.
Niet uitgelicht, maar puur als bewijs dat het draait. Dit is het systeem zoals het er dagelijks bij staat.
Brain. Het dagelijkse overzicht.
Graph. De kennisgraaf.
Insights. Patronen uit het geheugen.
Agents. Drie agents, één bron.
Zo gebruik ik Open Brain. Maar de laag is universeel. In de kern is het een algemene geheugenlaag, en met de juiste MCP-verbindingen wordt het wat jij nodig hebt. Wat ik solo draai, draait net zo goed onder een team, een afdeling of een hele stack. Het is dezelfde architectuur die ik in een organisatie zou neerzetten. Wat verandert is de databron, de governance en de audit trail, niet het ontwerp eronder.
Dat geldt ook voor Monty: een browser die uit een persoonlijke behoefte ontstond, schaalt op dezelfde manier, gekoppeld aan de tools van een organisatie in plaats van de mijne.
Wat de ene afdeling of agent vastlegt, staat klaar bij de volgende. Geen kennis die vastzit in één tool, of in één hoofd.
Wie deed wat, welke input ging waarheen, welke agents praten met elkaar. Waarde uit data die normaal onzichtbaar verdwijnt.
Logs en een audit trail per bouwblok. Governance zit in de laag verweven, niet er als pleister bovenop geplakt.
Eén universele laag. Met goede MCP-koppelingen is het precies zo breed of zo specifiek als je het wilt hebben.
Draait mooi samen met Mono Dash, het team van agents dat erbovenop werkt.
Open Brain draait in productie, met klantdata en eigen werk erin. Wil je de laag echt zien werken, tussen de tools door, dan doe ik dat het liefst live. Eén afspraak, dan zie je het bewegen.